Er was eens een meisje
Ze zat maar te malen en malen
Er kwam geen einde aan
Ze bedacht manieren om met
Het malen om te gaan
Ze pakte een boek en begon te lezen
Maar na tien bladzijden vroeg ze zich af
Wat heb ik nou eigenlijk gelezen?
Het boek belandde in een hoek
En ze zocht iets anders om te doen
Ze pakte haar mobiel en begon haar
Contactenlijst af te bellen
Niemand nam op
En na een tijdje gaf ze het op
De telefoon gooide ze op bed
En met een zucht deed ze haar
Renschoenen aan
Ze rende en rende totdat ze
Het benauwd kreeg en bijna viel
Haar hoofd bleef maar malen
En malen en malen
Met een rood gezicht liep ze weer
Dezelfde weg naar huis
“Ik word gek!” roept ze hard
Ze rent naar de keuken en
Pakt een mes
Ze wil krassen op haar huid
Totdat het bloed eruit stroomt
Maar ze bevriest en zegt
“Wat doe ik toch idioot.”
Ze rent naar haar kamer en pakt
Wat vellen papier
Ze begint te schrijven totdat ze
Niet meer kan
En zo ontstaan er gedichten en verhalen
Van wel honderd pagina’s lang
En leefde ze nog lang en gelukkig?
Dat weet ik niet
De laatste keer dat ik haar sprak
Zei ze met een spottende lach:
Het leven is geen sprookje,
Maar een oerwoud zonder pad.

Liefs, Ghyta

Tags:
Share this post! If this post was insightful for you, share it with your loved ones so that they can better understand what you are going through.
Deel dit artikel! Als dit artikel voor jou inzichtelijk was, deel het dan met je omgeving - laten we het samen hebben over mentale gezondheid.

Ghyta

Door te vertellen over mijn eigen ervaringen, hoop ik mensen die kampen met psychische ziektes te kunnen ondersteunen in hun proces. Ik vind het belangrijk dat psychische ziektes worden erkend als échte ziektes, ook al zijn ze vaak niet zichtbaar.

Related Posts

Gerelateerde berichten

Heb je een vraag? Onze professionals en ervaringsdeskundigen staan voor je klaar.

Ask your question to a professional or former client!