ik mis je

Drie woorden die zoveel impact kunnen hebben als je het zegt. Ze kunnen zoveel emoties oproepen: verdriet, machteloosheid, wanhoop, somberheid. Zo kort, en toch zo sterk.

Ik mis je oma

Het is al iets meer dan dertien jaar geleden dat mijn oma overleed. Ik herinner mij nog alles. Iedereen was verdrietig, er kwamen horden mensen langs om hun medeleven te tonen. Mijn neefje en ik zaten in de slaapkamer naar tv te kijken. Als kind krijg je het wel mee, maar op een andere manier. Sinds enkele jaren heb ik pas door hoe erg ik haar mis. Steeds als ik bepaalde liedjes hoor die op haar begrafenis werden afgespeeld, komt er verdriet over mij heen. Het is al zo lang geleden, denk ik dan. Waarom doet het mij nu zoveel? Komt het omdat ik het niet heb verwerkt? Of snap ik nu beter hoe gemis in elkaar zit? Dat laatste denk ik sowieso. Hoe ouder je wordt, hoe beter je snapt hoe dingen in elkaar steken. Misschien moet ik nog een stukje rouwen. Mijn lieve omaatje: voor altijd in mijn hart!

Ik mis je goede vriend

Op sommige momenten overvalt het mij. Ik mis hem. Hij weet altijd de juiste dingen te zeggen als ik me niet goed voel. Hij laat me lachen door zijn grapjes. Als ik hem aankijk voel ik mij al beter. Op de momenten dat ik hem mis, zou ik willen dat hij om de hoek woonde. Dan kon ik even bij hem langsgaan om wat positieve energie te ontvangen zodat ik met een glimlach op mijn gezicht weer naar huis kan gaan. Ik zou hem willen fijnknijpen en zeggen hoe blij ik ben met hem als goede vriend in mijn leven. Hij heeft geen idee hoe erg hij mij geholpen heeft op het gebied van vertrouwen. Soms zou ik hardop willen zeggen: ik mis je! Dan hoop ik stiekem dat hij het op de één of andere manier hoort.

Ik mis je psychotherapeute

Vorige maand moest ik afscheid nemen van mijn oude psychotherapeute vanwege mijn verhuizing. Hierdoor ontstond er een te lange reistijd. Het afscheid viel mij heel zwaar. Eigenlijk valt het dat nog steeds. Iemand die twee jaar lang in het diepste van je ziel heeft mogen kijken, vergeet je niet zomaar. Op momenten dat ik mij heel erg slecht voelde, wist ze altijd wel hoe ze de situatie wat luchtiger moest maken. Ze hielp mij relativeren en te voelen wat ik nou eigenlijk voelde en niet de anderen om mij heen. Het moment dat ik de spreekkamer instapte, kwam er een veilig gevoel over mij heen. Het masker ging af en ik kon mezelf zijn. Het is raar dat iemand die heel veel voor je is gaan betekenen ineens wegvalt. Je moet als het ware gaan rouwen om het wegvallen van deze persoon. Zo voelt het voor mij tenminste. Op den duur zal het afscheid mij wat minder beïnvloeden, maar het gemis, dat zal altijd blijven.

Je kunt mensen, dingen en plaatsen missen. Het gevoel van gemis is te vergelijken met rouwen. Je moet door de fases van verdriet, somberheid, machteloosheid en misschien wel boosheid. Uiteindelijk zal het gevoel van het gemis minder worden omdat je er iets voor in de plaats terugkrijgt. Maar niets kan deze personen, dingen of plaatsen écht vervangen.

Liefs,

Ghyta

Share this post! If this post was insightful for you, share it with your loved ones so that they can better understand what you are going through.
Deel dit artikel! Als dit artikel voor jou inzichtelijk was, deel het dan met je omgeving - laten we het samen hebben over mentale gezondheid.

Ghyta

Door te vertellen over mijn eigen ervaringen, hoop ik mensen die kampen met psychische ziektes te kunnen ondersteunen in hun proces. Ik vind het belangrijk dat psychische ziektes worden erkend als échte ziektes, ook al zijn ze vaak niet zichtbaar.

Related Posts

Gerelateerde berichten

Heb je een vraag? Onze professionals en ervaringsdeskundigen staan voor je klaar.

Ask your question to a professional or former client!