Je zit alleen op je kamer. Beneden hoor je twee schreeuwende mensen. “Je bent een narcist!” schreeuwt de een tegen de ander. “Val toch lekker dood!” roept de ander. Vervolgens hoor je een deur dichtslaan. Stilte. Je pakt je knuffel en duikt in bed. De deur gaat open en je doet net alsof je slaapt. Voetstappen lopen weer richting de deur en langzaam hoor je de voetstappen verdwijnen. De tranen beginnen te stromen. Je haat het thuis. Je wilt weg.

Kinderen in een vechtscheiding

Jaarlijks zijn er ongeveer 32.000 (CBR) echtscheidingen in Nederland. Hoewel echtscheidingen afnemen, nemen vechtscheidingen toe. Steeds vaker moet er een mediator aan te pas komen omdat ouders er met z’n tweeën niet uitkomen. Ze schelden elkaar verrot, willen alles van de ander afnemen en wensen ze al het ongeluk van de wereld toe. En ten koste van wie gaat dit? Juist. De kinderen. Ouders hebben niet in de gaten hoeveel impact een scheiding op een kind heeft. Laat staan een vechtscheiding. Ze zijn zo met zichzelf bezig en met elkaar, dat de behoeftes van het kind op dat moment totaal over het hoofd worden gezien. Zij hebben ook een stem. En een bovenal een mening. Kinderen weten heel goed wat ze wel en niet willen en wat ze van zo een situatie vinden. De juiste opvang voor een kind die onder de echtscheiding van zijn ouders lijdt, is erg belangrijk om op latere leeftijd problemen te voorkomen. Tijdens een (v)echtscheiding komt de voogdij van de kinderen ook om de hoek kijken. Hoe moet dat nu verder? Hoe vaak zijn ze bij hun moeder en hoe vaak bij hun vader? En hoe gaat het met de vakanties? Dit soort zaken worden tegenwoordig in een ouderschapsplan genoteerd dat sinds 2009 verplicht is in Nederland. Ook is er sinds kort één kinderrechter betrokken als het om voogdijzaken gaat en niet iedere zitting een andere. Het is erg belangrijk dat het kind ook wordt gevraagd wat hij wil. Hij moet zich veilig voelen en niet in een loyaliteitspositie terecht komen.

Contact verbroken

Door een vechtscheiding kan het soms voorkomen dat er op een gegeven moment geen contact meer is met één van de ouders. Wat ik mij dan afvraag is, wat gaat er in hemelsnaam in je om, om ervoor te kiezen om je kind niet meer te zien. Ik snap dat de eeuwige strijd vermoeiend is, maar voor je kind hoor je te vechten wat er ook gebeurt. Hoe langer het contact er niet meer is, hoe moeilijker het wordt om dit contact weer te herstellen. De drempel wordt hoger en hoger. Niet alleen bij het kind, maar ook bij de ouder. Dit neemt niet weg dat je er ieder jaar makkelijker mee om kan gaan. Het wordt alleen maar moeilijker. Er komt een dag dat je zelf een gezin hebt en waarschijnlijk niet kan bedenken hoe een ouder zijn kind in de steek kan laten.

Het is tragisch. Tragisch dat je door een vechtscheiding met één ouder op moet groeien. Misschien geef je jezelf wel de schuld. Misschien voel je je minderwaardig. En misschien heb je het idee dat het een bewuste keuze van je vader of moeder was om jou niet meer te zien. Er blijft een leegte achter en je voelt je niet compleet. Een vader én moeder zijn zo belangrijk in de ontwikkeling van een kind. De verloren tijd kan nooit meer ingehaald worden.

Liefs,

Ghyta

Tags: scheiding
Share this post! If this post was insightful for you, share it with your loved ones so that they can better understand what you are going through.
Deel dit artikel! Als dit artikel voor jou inzichtelijk was, deel het dan met je omgeving - laten we het samen hebben over mentale gezondheid.

Ghyta

Door te vertellen over mijn eigen ervaringen, hoop ik mensen die kampen met psychische ziektes te kunnen ondersteunen in hun proces. Ik vind het belangrijk dat psychische ziektes worden erkend als échte ziektes, ook al zijn ze vaak niet zichtbaar.

Related Posts

Gerelateerde berichten

Heb je een vraag? Onze professionals en ervaringsdeskundigen staan voor je klaar.

Ask your question to a professional or former client!