Je loopt over straat en ziet die ene jongen die jou in de kroeg probeerde te versieren. Snel verstop je je achter een struik want je zit niet op de confrontatie te wachten. Een aantal dagen later gebeurt hetzelfde en je gaat weer achter een struik staan zodat hij je niet kan benaderen. Na vele succesvolle vermijdingen, gaat het toch een keer mis. Je staat met een vriendin op straat te kletsen en ineens voel je een tik op je schouder.

Dit fictieve verhaal staat voor het onderwerp waar ik het vandaag over wil gaan hebben: vermijding. Dit is iets waar ik zelf ervaringsdeskundige in ben. De jongen in het verhaaltje staat voor de emoties met bijbehorende pijn. De struik staat voor het vermijden van de confrontatie, en het kletsen met de vriendin staat voor een plezierige activiteit.

Je hebt van die dagen dat het ronduit slecht gaat. De dagen duren veel te lang en je moet jezelf er doorheen slepen. Bovendien wordt je geconfronteerd met alle negatieve gedachten en bijbehorende emoties die door je hoofd gaan. Op een schaal van 1 tot 10 is de somberheid 10+. Ter bescherming ga je je heel hard focussen op andere activiteiten zoals sporten of de hele dag gamen. Bij mij uitte het vermijden zich vooral in de dag helemaal vol plannen. Door de week zorgde ik ervoor dat ik of aan het studeren was of aan het werken. In het weekend sprak ik met vriendinnen af of ging naar feestjes. Op deze manier had ik geen tijd om te denken aan alles wat er op dat moment in mij om ging. Op die momenten hoefde ik mijn emoties niet te voelen en ze dus ook niet toe te laten. En wat voelde dat toch fijn! Ik kreeg de illusie dat het allemaal wel prima ging en dat ik goed bezig was. Deze manier van leven hield ik niet langer dan twee weken vol. Daarna volgde de klap in mijn gezicht. Het verdriet, de boosheid en de angst tikten spreekwoordelijk op mijn schouder en waren niet meer te vermijden. Vervolgens stortte ik volledig in en duurde het langer dan die twee weken van vermijding om weer stabiel te worden. Ik moest de confrontatie nu wel aangaan.

Ik begrijp nu steeds beter dat het vermijden van je emoties en depressie niet de oplossing is. Je drukt alles dieper je ziel in, en hoe moet het er dan uit? Op sommige momenten, zoals nu, gaat het nog weleens mis en betrap ik mezelf erop dat ik weer aan het vermijden ben. Het verschil met een paar maanden geleden is dat ik het nu bij mijzelf herken. Hierdoor ben ik niet twee weken, maar twee dagen aan het vermijden waardoor ik niet volledig instort. Op de momenten dat ik het opmerk zeg ik tegen mijzelf: stop even en denk na, is dit de manier waarop je door wil gaan? Het duurt dan niet lang voordat ik erachter kom dat ik eigenlijk zelfdestructief bezig ben. Vermijden helpt niet, het maakt alles alleen maar erger.

Het is moeilijk om iets af te leren wat je al heel lang doet, maar als je écht beter wil worden, moet je die slechte patronen doorbreken. Dat zal met vallen en opstaan gaan, maar de finish zal het meer dan waard zijn.

Everything that drowned me, taught me how to swim – Jenim Dibie

Liefs, Ghyta

Share this post! If this post was insightful for you, share it with your loved ones so that they can better understand what you are going through.
Deel dit artikel! Als dit artikel voor jou inzichtelijk was, deel het dan met je omgeving - laten we het samen hebben over mentale gezondheid.

Ghyta

Door te vertellen over mijn eigen ervaringen, hoop ik mensen die kampen met psychische ziektes te kunnen ondersteunen in hun proces. Ik vind het belangrijk dat psychische ziektes worden erkend als échte ziektes, ook al zijn ze vaak niet zichtbaar.

Related Posts

Gerelateerde berichten

Heb je een vraag? Onze professionals en ervaringsdeskundigen staan voor je klaar.

Ask your question to a professional or former client!